Altın yüzlerden oluşan bir denizde sürükleniyorum. Burada sadece güçlü olan hayatta kalabilir. Sadece akıllı olan yönetebilir. Hâlâ oyun oynuyorum ama bu, oyunların en ölümcülü. Ben yüzyıllardır köleleştirilen halkımın kılıcıyım. Bağışlamayacağım. Ve unutmayacağım. Mars Enstitüsü'ndeki amansız rekabetten zaferle çıkan Darrow, namı diğer Azrail, yönetici seçkinler arasında saygın bir konuma yükselmiş, en zalim ve zeki Altınlara; Eşsiz Yaralılara katılmıştır. Ancak Darrow onlardan biri değildir: Geleceğin yalanlar üzerine kurulu olduğu, trajediyle dolu, unutamayacağı ve affedemeyeceği bir geçmişi vardır. Sistemi içeriden yıkma hedefine ulaşmak için herhangi bir Altın değil; en iyi, en güçlü, en zeki, en vazgeçilmez Altın olmalıdır. Halkını aydınlığa çıkarmasının başka yolu yoktur ancak bu yol boyunca attığı her adım, Darrow'un kendi gölgesini biraz daha karartacaktır. Kitap Yorumu; Altın Oğul, çok sevdiğim bir kitap oldu. Hatta ve hatta birinci kitaptan daha iyiydi. Yazar kendini çok geliştirmiş, bize bunu çok iyi gösteriyor. Bu kitap birinci kitabı. cebine alır, eğer birinci kitabı okuduysanız ve hala Altın Oğul'u okumadıysanız, çok şey kaçırıyorsunuz. Koşun ve alın, derim. Tabii Pegasus'un fiyatları yüksek diye almıyorsanız , bir şey diyemem. Kitabın kapağı falan çok hoş, ancak birinci kitaptaki kızıl kanat fotoğrafta gördüğünüz gibi, yan taraftan çok hoş bir görüntü bırakıyor, lakin ikinci kitapta bunun olmaması, hoş görünmüyor. Bunun dışında, kitapta sevmediğim bir diğer özellik ise; birleştirilmiş iki kelimede, birinci kelime daima küçük ikinci kelime ise daima büyük oluyordu. Misal olarak, cehennemDalgıcı. Yazar sanırım, kendi kalemini, üslubunu yansıtmak bu istemiş, fakat ben sevmedim. Söyleyeceklerim bu kadar. Siz okudunuz mu, okuduysaniz sevdiniz mi?
